Idemne, quod iucunde?

Esportes em 20 de maio, 2018 22h05m
Facebook Twitter Whatsapp

Multa sunt dicta ab antiquis de contemnendis ac despiciendis rebus humanis; Cum ageremus, inquit, vitae beatum et eundem supremum diem, scribebamus haec. Quamquam id quidem licebit iis existimare, qui legerint. Moriatur, inquit. Qui autem esse poteris, nisi te amor ipse ceperit? Quamquam ab iis philosophiam et omnes ingenuas disciplinas habemus; Non est ista, inquam, Piso, magna dissensio. At iam decimum annum in spelunca iacet.

Cui Tubuli nomen odio non est? Commoda autem et incommoda in eo genere sunt, quae praeposita et reiecta diximus; Stuprata per vim Lucretia a regis filio testata civis se ipsa interemit. At cum de plurimis eadem dicit, tum certe de maximis. Gloriosa ostentatio in constituendo summo bono. Hic quoque suus est de summoque bono dissentiens dici vere Peripateticus non potest. Hoc dixerit potius Ennius: Nimium boni est, cui nihil est mali. Audeo dicere, inquit.

Quis non odit sordidos, vanos, leves, futtiles? Expressa vero in iis aetatibus, quae iam confirmatae sunt. Sed erat aequius Triarium aliquid de dissensione nostra iudicare. Ut aliquid scire se gaudeant? Familiares nostros, credo, Sironem dicis et Philodemum, cum optimos viros, tum homines doctissimos. Si quicquam extra virtutem habeatur in bonis.

Gloriosa ostentatio in constituendo summo bono. Duarum enim vitarum nobis erunt instituta capienda. At enim hic etiam dolore. Vadem te ad mortem tyranno dabis pro amico, ut Pythagoreus ille Siculo fecit tyranno? Iam id ipsum absurdum, maximum malum neglegi. Ab his oratores, ab his imperatores ac rerum publicarum principes extiterunt. Re mihi non aeque satisfacit, et quidem locis pluribus.

At iam decimum annum in spelunca iacet. Non quaero, quid dicat, sed quid convenienter possit rationi et sententiae suae dicere. Quam tu ponis in verbis, ego positam in re putabam. Quodsi ipsam honestatem undique pertectam atque absolutam.

Compartilhe esta notícia:
Facebook Twitter Whatsapp