Philosophi autem in suis lectulis plerumque moriuntur

Televisão em 27 de junho, 2018 05h06m
Facebook Twitter Whatsapp

Immo vero, inquit, ad beatissime vivendum parum est, ad beate vero satis. Ita prorsus, inquam; Non est ista, inquam, Piso, magna dissensio. Saepe ab Aristotele, a Theophrasto mirabiliter est laudata per se ipsa rerum scientia; Conferam tecum, quam cuique verso rem subicias; Non semper, inquam; Haec et tu ita posuisti, et verba vestra sunt. Quarum ambarum rerum cum medicinam pollicetur, luxuriae licentiam pollicetur.

Murenam te accusante defenderem. At certe gravius. Color egregius, integra valitudo, summa gratia, vita denique conferta voluptatum omnium varietate. Omnium enim rerum principia parva sunt, sed suis progressionibus usa augentur nec sine causa; Non enim iam stirpis bonum quaeret, sed animalis. Et quod est munus, quod opus sapientiae? In eo enim positum est id, quod dicimus esse expetendum.

A primo, ut opinor, animantium ortu petitur origo summi boni. Et quod est munus, quod opus sapientiae? Virtutis, magnitudinis animi, patientiae, fortitudinis fomentis dolor mitigari solet. Qui potest igitur habitare in beata vita summi mali metus? Mihi, inquam, qui te id ipsum rogavi? Bestiarum vero nullum iudicium puto. Primum cur ista res digna odio est, nisi quod est turpis? Quare attende, quaeso. Sint ista Graecorum; Quia nec honesto quic quam honestius nec turpi turpius. Quid ergo aliud intellegetur nisi uti ne quae pars naturae neglegatur? Non pugnem cum homine, cur tantum habeat in natura boni;

Publicidade

Sed tu istuc dixti bene Latine, parum plane

Qui est in parvis malis. Honesta oratio, Socratica, Platonis etiam. Quae contraria sunt his, malane? Serpere anguiculos, nare anaticulas, evolare merulas, cornibus uti videmus boves, nepas aculeis. Neutrum vero, inquit ille. Materiam vero rerum et copiam apud hos exilem, apud illos uberrimam reperiemus. Et ille ridens: Video, inquit, quid agas; Multa sunt dicta ab antiquis de contemnendis ac despiciendis rebus humanis; Atque his de rebus et splendida est eorum et illustris oratio. Hoc est vim afferre, Torquate, sensibus, extorquere ex animis cognitiones verborum, quibus inbuti sumus.

Quoniam, si dis placet, ab Epicuro loqui discimus. Nam et complectitur verbis, quod vult, et dicit plane, quod intellegam; Quem Tiberina descensio festo illo die tanto gaudio affecit, quanto L. Urgent tamen et nihil remittunt. Collige omnia, quae soletis: Praesidium amicorum. Philosophi autem in suis lectulis plerumque moriuntur.

Huius, Lyco, oratione locuples, rebus ipsis ielunior. Quae animi affectio suum cuique tribuens atque hanc, quam dico. Teneo, inquit, finem illi videri nihil dolere. Sed vos squalidius, illorum vides quam niteat oratio. Non quam nostram quidem, inquit Pomponius iocans; Sed ego in hoc resisto; Aliter enim explicari, quod quaeritur, non potest. Quid adiuvas? Quoniam, si dis placet, ab Epicuro loqui discimus.

Publicidade
Compartilhe esta notícia:
Facebook Twitter Whatsapp